Vanuit de scheepsverzekeringen worden tegenwoordig steeds minder keuringen uitgevoerd en is er vanuit de verzekeraar nauwelijks nog zicht op de onderwaterconditie van schepen. Tegelijkertijd stelt men dat de eigenaar te allen tijde verantwoordelijk blijft voor de technische staat van zijn of haar schip.

Dat uitgangspunt is begrijpelijk. Maar wat gebeurt er wanneer zich een probleem voordoet en de verzekeraar achteraf vraagt om bewijs van recente inspecties, zoals een onderwaterinspectie of een diktemeting van de romp?

Als eigenaar kun je dan onverwacht in een situatie terechtkomen waarin de dekking ter discussie staat. De financiële gevolgen van schade of aansprakelijkheid kunnen daarbij aanzienlijk oplopen — juist op een moment waarop je die kosten niet kunt dragen.

Daarom wordt het steeds belangrijker dat scheepseigenaren zelf periodiek inspecties laten uitvoeren en deze goed documenteren, ook wanneer de verzekeraar daar vooraf niet expliciet om vraagt.